Frans De Smedt


  Liep middelbaar in het O.-L.-Vrouwcollege van Boom. Na zijn studies in de letteren gaf hij 30 jaar les. Nadien nog 6 jaar in het OLVI. Vandaar zijn liefde voor het geschreven woord in al zijn vormen. Die bracht hem uiteindelijk, eerder toevallig, in contact met De Rupelpenners. Samen met hen wou hij dit boeiend avontuur wel aangaan. De gedrevenheid van de groep inspireerde hem mee zijn schouders onder het project te zetten.

Ik citeer: ‘Ze verdienen een eerlijke kans om gelezen te worden.’
















Chantal Van der Taelen


Chantal Van der Taelen, geboren in Antwerpen in 1963, is een romantische ziel in hart en nieren. Ze schrijft dan ook graag over emoties en romantiek. Een groot deel van haar jeugd heeft ze doorgebracht in Boom. Ze werkt als administratieve kracht bij het Low Vision Center Ergra-Engelen, eerst in Niel en nu te Schelle.  Haar zoon Steven uit haar eerste huwelijk werd geboren in 1989. Sinds 1997 is ze getrouwd met Johan Drubbel en hebben ze gekozen om in Aartselaar te wonen. Kleindochter Olivia maakte het plaatje compleet in 2011. Chantal is beginnen te schrijven in haar tienerjaren en heeft de hobby weer opgepikt na de geboorte van haar zoon. Pas op 53-jarige leeftijd durfde ze de stap te zetten om met haar verhalen naar buiten te treden. Dit resulteerde in de 10-delige reeks Chan-Tales, die ze in eigen beheer heeft uitgebracht, met als (voorlopige) afsluiter een trilogie. Naast schrijven, leest ze graag in haar vrije tijd of speelt gezelschapsspelen. Chantal zorgt voor de romantische noot bij de Rupelpenners.

 

 

           











Rita Segers


 Een doodgewone huisvrouw, was als kind al gek op sprookjes, tekenfilms en lezen. Nog steeds gaat ze helemaal op in tekenfilms. Op een gegeven moment dacht ze ‘Ik ga dat ook proberen.’ Wat aardig is gelukt.

Ze groeit nog steeds in haar schrijven door af en toe nu ook verhalen te schrijven voor volwassenen. De microbe van het schrijven heeft haar toch te pakken gekregen. Het geeft haar een geweldig gevoel om de fantasieën uit haar hoofd via haar pen op papier te laten vloeien. Om haar techniek te verbeteren volgde ze een interactieve workshop schrijven.

 

           











Renilde Thys


Van jongs af geboeid door literatuur studeerde ze, na de Grieks-Latijnse humaniora, Germaanse talen. Ze gaf enkele jaren les maar was vooral werkzaam in het notariaat, dat dikwijls het kader voor haar verhalen vormt.

Ze won in 2006 een scenariowedstrijd, uitgeschreven in het kader van ‘100 jaar cinema te Boom’ met het scenario ‘Vuur’, waarvoor ze een bolder, het kleine broertje van de Amerikaanse Oscar, verwierf. Verder schreef ze, naast kortverhalen en kinderboekjes een tiental autofictieve romans.












Fanny Vercammen


 Volgde als student de richting Moderne Talen - Sociale Kunst in de toenmalige school van de Lange Gasthuisstraat te Antwerpen. De liefde voor boeken ontpopte zich al op zeer jonge leeftijd toen zij met haar vader geregeld meeging naar de bibliotheek (nu een politiebureau) in de Blindenstraat te Antwerpen. Later schreef ze anekdotes voor collega’s of humoristische teksten om tijdens Kerstmis of Nieuwjaar door de kinderen in een rollenspel voor te laten lezen, tot groot jolijt van vrienden en familie. Een aantal collega’s opperden om boeken te gaan schrijven waarop ze steevast antwoordde: ‘Later als ik met pensioen ben.’ Na een vroegtijdige pensionering werden deze woorden bewaarheid. Haar eerste vier novelles werden uitgegeven door Boekscout, Nederland.  Een boekvoorstelling in de bibliotheek van Boom waar gelijkgestemde zielen elkaar vonden, bracht de bal verder aan het rollen. Ze volgde les bij Eddy Vereycken om zich te verbeteren. ‘Steen op steen’, een thriller vol intriges volgde uit deze vruchtbare samenwerking. Post-Corona komt wellicht ‘Stenen van hoop’ uit.

 

Ilse Rosiers


Het woord, gesproken of geschreven heeft bij Ilse als kind altijd een prominente rol gespeeld. De liefde voor het theater is haar met de paplepel ingegeven, daarenboven lag er wel altijd ergens een boek te slingeren op een of ander tafeltje.  Een gewoonte die ze graag heeft overgenomen. Bovendien was ze vroeger, op school een expert  in het dagdromen De juffen en meesters waren best interessant, omdat ze haar hebben leren puzzelen met letters, woorden en zinnen.  En die dagdromen brachten haar naar talloze fijne plaatsen.  Als volwassen vrouw, wil ze jullie laten kennismaken met de wereld waarin ze zo graag vertoefde, wanneer de wiskundeles weer eens te moeilijk was.